Malaysia truly asia ofzo

We waren Singapore nog maar net uit (bus uit, Singaporese douane, niemandsland, Maleisische douane, bus weer in) toen onze bus begon vol te lopen met uitlaatgas. Tegen de tijd dat het goed blauw stond erkende ook de chauffeur het probleem, dus gooide hij de deur open voor de ventilatie. Problem solved, welcome back to Asia!

Onze eerste stop in Maleisië was Melaka, een historische havenplaats op de route tussen Europa en Azië met veel Europese invloeden zoals het Nederlandse Stadthuys en een aardige gracht. Ons (zeer gezellige) guesthouse stond midden in een kampung tussen de scheve houten huisjes, met hier en daar een aap in een kooitje. Lekker authentiek bezig, Daan & Richtje! Elke ochtend kregen we een ander traditioneel Maleisisch ontbijt voorgeschoteld en wandelden we door ons achterbuurtje naar de stad. Na een paar dagen hadden we Melaka wel gezien en namen we de bus naar Kuala Lumpur.

In Kuala Lumpur werd Richtje weer ziek, wat in combinatie met onze kamer zonder ramen (ondanks dat ons hostel een vrijstaand pand was en er dus prima ramen in hadden gekund…) behoorlijk deprimerend was. Na een hele dag zonder zonlicht konden we weer op pad en gingen we meteen voor een hoofdattractie. We zijn de grote TV toren op geweest voor een mooi 360° uitzicht over de stad en een drankje in het ronddraaiende restaurant. Terwijl we voor het gebouw van de Tourist Information een spelletje Congkak (a.k.a. dat spel met die bonen en die kuiltjes) zaten te spelen (met onze eigen regels, want hoe het precies hoort wisten we niet) werden we uitgenodigd om een overzicht van traditionele Maleisische dansen te komen bekijken. Leuk, vooral omdat de dansers zelf er zoveel lol in hadden :-).

Vlakbij Kuala Lumpur bezochten we de Batu Caves, een belangrijk Hindoe-bedevaartsoord, op de dag van het Thaipusamfestival. Wow. Nog nooit zo veel Indiërs bij elkaar gezien (gehoord, geroken…). Bij de uitgang van het treinstation begon gelijk een druk krioelende markt van honderden stalletjes met Indische snacks en keiharde Bollywoodmuziek. De lange trap naar de hoofdgrot stond vol met mensen, en vooral de bedevaartgangers die als blijk van devotie een zware stellage meesleepten of hun rug versierd hadden met vleeshaken en limoenen waren een waar spektakel. Eenmaal in de grot plaatsten de pelgrims hun offers, die vervolgens direct door een groep gulzige aapjes verslonden werden. Jammer de bammer Shiva, you snooze, you lose.

Met een superdeluxe (doch zeer betaalbare) VIP bus reden we naar Penang, een eiland aan de Westkust. We brachten een paar zeer ontspannende dagen door op het strand met een boekje, terwijl er af en toe een parachutist naast ons neerstortte (het soort dat zich door een speedboot laat rondslepen en niet heeft geluisterd naar de landinstructie). We werden voor de zoveelste keer zogenaamd per ongeluk op de foto gezet (waarschijnlijk vanwege onze schokkend onkuise tenues de plage). De beste man deed nog een dappere poging zijn voyeurisme te verhullen door zijn kleine dochtertje voor onze neus te laten poseren, maar het feit dat daardoor een lelijk betonnen hotel op de achtergrond stond in plaats van de schitterende zee en de groene heuvelachtige kust gaf zijn ware intenties genadeloos weg. Enfin, het kon onze totale ontspanning gelukkig niet bederven.

Omdat al dat ontspannen ons wel beviel namen we de boot naar Langkawi, een nabijgelegen eiland met nóg mooiere stranden, waar we een brommertje huurden om het eiland te verkennen. We reden heerlijk in de rondte en lieten ons door een steile gondel naar de top van het eiland brengen voor een mooi uitzicht over de witte stranden en de omliggende zee. We sloten onze dagen af met Wie is de Mol? en the Sopranos op de hotelkamer.

Eenmaal terug in Kuala Lumpur deden we nog een poging de Petronas Towers op te komen, maar vanaf zes uur ‘s ochtends minstens drie uur in de rij staan om voor € 10 kaartjes te kopen was ons iets te gortig. Bovendien was het observatieplatform van de TV toren waar we al op geweest waren hoger! Van het uitgespaarde geld gingen we fijn naar de bioscoop en het sushirestaurant, want het zou voorlopig wel eens onze laatste kans kunnen zijn. Next stop: Cambodia!